Makale

Vicdan, Yüreği Azaptan Kurtarmaktır

Vicdan,
Yüreği Azaptan Kurtarmaktır
Ayşe Nur Çalıkçı

İçindeki sese kulak vermektir vicdan… İyiyi kötüden ayırmaktır. İnsan olmanın hazzını yakalamaktır. Kendine ayna tutmaktır. Tutulan o aynadan en çok yine kendine bakmaktır.

Yitip giden hayatın anlamını yakalamaktır vicdan… Zamanı mana ile kuşatmaktır. Mana âleminden önce dönüp kendi içine bakmaktır vicdan… İç hesaplaşmalardan kurtulmaktır. Yeni bir başlangıca adım atmaktır.

Sırrına erdiğin düşlere yeniden dalmaktır vicdan… Hesap sormaktır kendini bilmediğin anlardan… Yapılan yanlışlardan… Eğreti duygulardan kurtulmayı öğrenmenin diğer adıdır. Hürriyetsiz azapların gözyaşıdır vicdan… Ruhu kuşatılmışlara yoldaş olmaktır. Azap saatlerine ayarlamaktır anı… Azaptan kurtarmaktır bazen hayatı…

Bir eşikten geçerken başka bir eşiğe takılmamak için sarfedilen çabadır vicdan… Yanlışları ruhtan uzak tutmak için yüreğin elinden tutmaktır. Bazen yüreğe geçirmektir sözünü… Bazen sözü sükut içine hapsetmektir vicdan…

Bıraksak kendi başına kanatlanır duygular… Acı kanatlanır, öfke ve hırs kanatlanır. Yaklaşır hesabı acımasız zamanların… Yaklaşır kendimizden uzak tuttuğumuz mahpusluklar… Azap çekmeyen vicdan hapistir gönül kafeslerinde… Öldürülen zamanlar azap içindedir dünün izinde… Geçmiş geçmemiştir aslında… Geçmişin yarası kanar durur kalan vicdanının içinde…

Gece gibi karanlıksa vicdanın aklamadan gitme sakın huzura… Huzura ermek vicdan azabıyla çok zor aslında… Huzur yüreklerin kanatılmadığı zamanlara muhtaç… Zaman şefkatin uzak diyarlara sürgün edilmediği anlara mahkum… Zamanın içinde vicdan, vicdanın içinde kendine baktığın ayna durur.

Taşlaşan yüreğinle varma huzura… Huzura ermek sevgisiz çok zor aslında… Medet bekler sevgiye hasret yürekler… Medet bekler bir çift yürek, medet bekler sevginin erişemediği mekânlardan… Sevgisizlikten çöle döner âşıkların gözleri… Bakışlarından kan sızar âşıkların… Ki âşıkların yüreğinde ateş kenetli…Vicdanlara azap gerek, âşıklara ateş… Yakarken vicdanın külü, solar aniden âşıkların yüzü…

Yanaklarından kan sızar bir yetim çocuğun… Bir şehidin yüzü solar aniden… Aç kalmış bir öksüz ekmek beklemektedir soğuk merdiven altlarında… Ve sorgulanır hepimizin vicdanı… Kalmışsa eğer hala…

Güzelleşmez hayat bazıları için… Bazıları için aşılması zor engeller vardır hayatın tam ortasında… Bazen hayat kumdan yapılmış şatolarda ağırlar misafirlerini… Yıkılır üstüne dertleri dünyanın… Dünya solan bir umudun adı olur aniden… Güneş doğmayı unutur bazılarının üstüne… Isıtmaz ve ışıtmaz üşüyenlerini ve karanlıkta kalmışlarını… Çizilmiş ve yırtılmış bir resme bakar gibi bakar ve saklanır bazıları… Saklandıkları kocaman yürekleridir aslında… Onların yürekleri sığılacak kadar büyük, vicdanını satmış olanların yürekleri küçücük kalmıştır oysa…

Aç kalmış birini doyurmayı bilmiyorsan, “Komşun açken tok yatıyorsan”, silemiyorsan bir çift gözün yaşını vicdanını sorgula bir daha… Sorgula ve hapset vicdanını en hazin zamanlara… Zaman senden yana değilse artık oyalanma boşuna… Kur saatlerini vebali yüklendiğin anlara… Yüreğin ateşlerin ortasında kalmamışsa, açmamışsa hâlâ bir yetimin kalbinde sevginin gonca gülü, huzura ermemişsen daha sorgula vicdanını bir kere daha… Azap içinde vicdan, azap içinde yürek… Bu yüreğin ateşini söndürmeye İbrahim’ler gerek…

İçindeki sesi uyandırmaktır vicdan… Kötüyü iyi olana çevirmektir. İnsanca davranmanın diğer adıdır vicdan… Öze dönmektir. Çeki düzen vermektir eğreti duran duygulara… iç hesaplaşmalarından azade olmaktır vicdan… Azabı hapsetmektir gönül saraylarına…

Yetim bir çocuğun tebessümüne değişmektir hayatın tüm anlamsızlıklarını… Bir şehidin ailesini kucaklamaktır vicdan… Ve hakkını vermektir haklı olanın… Haksızlığa boyun eğmemek için hakkı tutup kaldırmanın diğer adıdır vicdan… Nefsin kurduğu tuzaklardan kurtulmaktır… Ruhu karanlıklardan kurtarmaktır vicdan, azat etmektir en şedit azaplardan… Kızgınlıklarından ve kırgınlıklarından kurtarmaktır yüreği…

Vicdan doğrunun yanında olmaktır. Yanlışları azat etmektir hayatın zindanlarından… Huzura ermenin diğer adıdır vicdan… Hata yaptığında dönmeyi bilmektir. Çıkarların ön planda olduğu bir hayatı uzak tutmaktır. Merhametle kuşatılmış bir dünyaya yeniden uyanmanın adıdır vicdan… Doğruya meyledip, yanlışı uzaklara savurmaktır… İç seslerini sonuna kadar açmaktır, nefsi azabın tuzaklarından kurtarmaktır. Ve azaptan azade olmuş vicdan yüreklerin sükun bulduğu en tenha limandır.