Makale

DUA

DUA

Kulluğundan, mandan, hâriç:

Umur verme bana!

Uğur değilse düşür safilîne kevkebimi

Ve nur verme Bana!

Yolumda haz duyacaksam ilin bükâsındân

Sürür verme, İlâhî, sürür verme bana!

Ufuk ufuk açılan Lâyezâl fecrini ver.

Fücur verme bana!

Sâniham Sen ve san’atım Sen’den;

Gurur verme, İlâhî, gurur verme bana!

Fesada kullanacaksam en ince zerresini

Şuur verme bana!

Huzuru selbedeceksem cihanda Bir lahza

Huzur verme, İlâhî, huzûr verme Bana!

Halka, mahlûka sevgiden gayti

Kusûr verme bana!

Gerek değilse kudumum bu hâkdâna eğer

Zuhûr verme, İlâhî, zuhur verme bana!

Arif Nihad ASYA

Safilin: Aşağı, alçak.

Kevkeb: Yıldız,

Bükâ: Ağlamak

Layezâl: Sonsuz, bitimsiz.

Fücûr: Günah

Sânih: Fikirde doğan

Selbetmek: Kapma, zorla alma.

Kudüm: Uzak yerden gelme, ayak basma.

Hâkdâna: Dünyaya, yere.