Makale

Zafer Müjdesini Beklerken: Mescid-i Aksa

Zafer Müjdesini Beklerken: Mescid-i Aksa

Ayşe Nur Menekşe

Biz ümidimizi hiç kaybetmedik.
Ve hakkında yapılanlara hiç razı olmadık.
Senin secdelerinde serinlettik alınlarımızı… Senin avlunda koşturduk çocuklarımızı… Sevincimizi anlamayacak olanlar etrafımızı sarsa da onlara aldırmadık. Yenildiğimizi söyleyenlere hiç inanmadık. Seninle vardığımız secdeler zaferimiz oldu. Seninle durduğumuz kıyamlarda tutunduk hayata. Ruhumuza dokunan elinle erdik huzura…
Ey Mescid-i Aksa… Ey zayıflığımızı yüzümüze vurmayan… Ey kirlenene kalplerimize rağmen bizimle küs olmayan…
Biz inancımızı hiç kaybetmedik.
Zaafa düşüp, hüznümüzü biriktirmedik. Yanlışa karşı doğruluktan asla vazgeçmedik.
Senin kubbenin altında dindirdik en şedit sancılarımızı… Senin mekânında tanıdık vefayı, vefasızlığı… Sözüne bağlı kalmayı, yanlışlara sapmamayı biz yanı başında öğrendik. İnandığımız yoldan dönmemeyi, buldurduklarını kaybetmemeyi biz yine seninle öğrendik.
Ey Mescid-i Aksa… Ey zafer müjdesini bekleyen… Ey utancımızdan yüzüne bakamasak da bizden asla yüz çevirmeyen…
Biz cesaretimizi hiç kaybetmedik.
Gözlerimizi kilitleyen hainlere karşı direnmekten başka muradımız olmadı. Dünyanın en rahat uykusundan uyanmaktan başka hayalimiz… Hz. Süleyman aşkına, Hz. Meryem hatırına imanımızdaki yangının sönmesini hiç istemedik. Hz. Musa’nın şükrünü, Hz. İsa’nın tevekkülünü, Hz. Muhammed’in cesaretini kuşandık hainler kapına dayandığında… Zalimler sana saygı duymayı bıraktığında, senin için açtık ellerimizi semaya…
Ey Mescid-i Aksa… Ey acılarını unutup bizi avutan… Ey içimizdeki gülleri sulamaktan asla geri durmayan…
Biz hafızamızı hiç kaybetmedik.
Sana yapılanları unutursak kuruyacağımızı bilerek yaşadık bunca zaman... Senin bir taşına dokunulduğunda cümle Müslümanların içinin sızlayacağını ümit ederek yaşadık. Sen incinirsen, mekânında secdeye varan peygamberlerin incineceğini bilerek yaşadık. Yaşadık ama sana acıyı yaşatmamak için birlik olmayı başaramadık.
Ey Mescid-i Aksa… Ey Nil’in komşusu… Ey Necid çöllerinin arkadaşı… Ey Mescid-i Haram’ın, Mescid-i Nebevi’nin kardeşi… Ey Tur-i Sina’nın özlemi…
Biz sadakatimizi hiç kaybetmedik.
Şehadeti senin için yaşamış kardeşlerimiz hatırına, zalimlerin zindanında imanını tazeleyenler adına, gözlerinin önünde ailesinin her ferdini kaybedenler aşkına biz senden asla vazgeçmedik.
İhanetin bin bir türlüsüne uğrasak da zincirleri kırmayı senden öğrendik. Zemininin altını kazanlar olsa da ayakta kalmayı senden öğrendik.
Biz vuslata talip, sen hürriyete… Biz sana ayarladık zamanı… Sen bizlere… Ey Mescid-i Aksa… Ey yiğitlerin mekânı… Ey nebilerin makamı… Ey gözlerimizdeki ümidin kıvılcımı…
Biz aydınlığımızı hiç kaybetmedik.
Kaldığımız dünya zindanlarından senin mabedinin güneşine uyandık. İlk kıblemiz olmanın şerefini yaşadık. Senin yanında miraca çıkmış bir peygamberin ümmeti olmakla taçlandık. Sana ihanet edenleri gördükçe kendimizden utandık. Hayallerimizi sana siper etmeye hazırız.
Ey Mescid-i Aksa… Ey kendisiyle sınandığımız mabet… Ey birliğimiz için duaya duran… Ey aynı safta olalım diye Rabbine yakarmakta olan… Ey acıları dinesi, zincirleri kırılası mekân…
Hz. İbrahim, Hz. İshak, Hz. Yakup, Hz. Yusuf, Hz. Musa, Hz. Davut, Hz. Süleyman, Hz. Muhammed ve bütün peygamberler aşkına sende yeniden secdelere varmak istiyoruz. Kardeşlerimizle kıyama durmak… Yeryüzünün en güzel mabetlerinden olan sende affa layık olanlar arasına katılmak…
Yıkıntılar arasında secdelerde huzuru bulanların huzurundan nasiplenmek için Ey Mescid-i Aksa yakındır gelişimiz…
Dirilişimize tanıklık edeceğin gün bugündür. Suskunluğumuzun çığlığa dönüşeceği gün bu gündür. Acizliğimizin son bulacağı gün bugündür.
Ölümün ayrılık değil vuslat olacağı gün bugündür.
Sonsuz rahmet sahibinin merhametini nasipleneceğimiz gün bugündür.
Secdelerdeki miracımız bugündür.