Makale

SEVGİLİ ÖĞRETMENİM

SEVGİLİ ÖĞRETMENİM

İdris TAŞPINAR

Umutsuz yaşanır mı? Hayalsiz yaşanır mı? Yaşanacağını sanmıyorum. Çünkü insanı hayata bağlayan umutlandır, beklentileridir. Hele hele umutların ve hayallerin gerçek olması, insana ayrı bir mutluluk verir. Umutlar gerçek olduğu zaman güzeldir.
Sevgi de öyledir. Sevmek ve sevilmek duyguların en güzelidir. Anne, baba sevgisi; vatan, millet, bayrak sevgisi; Allah, Peygamber, kitap sevgisi. Ve daha nice sevgiler...
Sevgi büyütür, olgunlaştırır. Bahçedeki gülü de, saksıdaki çiçeği de geliştiren, gümrahlaştıran sevgidir. İpek böceğini ölümlere salarak koza ördüren, arıyı çiçek çiçek dolaştıran şey sevgidir. Sevgisizlik ve ilgisizlik açmamış bir goncayı dalında iken soldurur, kurutur. Kuruyan dal bükülür mü? Zahmetsiz rahmet olur mu? Çocuk sevgisiz büyür mü? Senden ışık isteyen, sevgi isteyen bir çiçeğim. Sevginin pınarından kana kana içeyim. Bana sevgiyi öğret ki nefreti bilmeyeyim öğretmenim.
Beni tanımaya ve anlamaya çalışın. Anlattıklarınızı bir an kavrayamayabilirim. İlgisiz de olabilirim. O anki durumum sizi yanıltmasın. Bunu afacanlığıma, çocukluğuma yorun. Ustanın elindeki kaba taş misali şekillenmemişliğime yorun. Beni usta ellerinizle sabır hamurunuzda yoğurarak şekillendirin. Yaramazlıklarımı hoş görün. Tatlı diliniz ve güler yüzünüz bana canlılık verir, azim verir. "Tatlı dil yılanı deliğinden çıkarırmış öğretmenim. Zorlaştırmayın, kolaylaştım. Bana yetişkinmişim gibi davranmayın. "Zamansız oğul veren andan hayır gelmezmiş. "Sabırla koruk helva olur" muş öğretmenim.
Ufkumu aydınlat öğretmenim. Bana dünyayı, vatanımı, bayrağımı, Allah’ımı, Peygamberimi, kitabımı ve tarihimi öğret. Usûl öğret, yol öğret, ilim öğret. Öğret ki; tüm gizli sırlan çözebileyim. İlim rehberim olsun. İlim ve aklın sonuna erişilebilir mi? "İlim tükenmez hazine, akıl eskimek bilmeyen elbise" gibidir. Bilginlerin bahçeleri olan kitaplar ver bana. Bilgisizlik batağından bilgiyle kurtulayım. Boş hayallerle uğraşmayayım. Olgunluk ve bilgimle başarıdan başarıya koşayım.
Dünyanın en değerli hâzinesi olan öğütlerinle bana hayatı tanıt ki kendimi bulayım. Doğruyu gösterip baskı yapma ki yalancı olmayayım. Yalana yol açmayayım. Hak ve adaleti öğret ki haklıyı haksızdan ayırayım. Haklıya hakkını vereyim. Beni doğrult, eğri yollara düşmeyeyim. "Doğru her zaman yüce, yalancı her zaman aşağı ve cüce "imiş. "Adalet mülkün temeli "imiş öğretmenim.
Bana saygıyı öğret, seveyim sevileyim. Saygı duyayım, duyulayım. Nezih halinizle, nezaketinizle, zerafetinizle, hayatımı süsleyeyim. Davranışlarınızla bilginiz arasında uyumlu olun ki size imreneyim. İlme bağlanayım ve çalışkan olayım. Kendime güven duyayım. Ufacık yaşımda şahsiyetimi bulayım. Disiplininizden korku duymayayım. Disiplininiz derûni olsun ki size olan sevgim daha da artsın. Hayatımı severek ve isteyerek planlayıp disiplin içine sokayım.
İyiliğinizi esirgemeyin. Gönül bahçemize hep iyilik ekin. Bizde gönülden gönüle uçarak iyilik ekelim. "İyilik eken, iyilik biçermiş, "İyilik yap denize at, balık bilmez ise Halik bilirmiş. Bana güzellikleri öğret ki çirkinleştirmeyeyim. Bilginizle, görgünüzle vücudumu kemiren cehalet illetinden kurtulayım. Cehle siper olayım. "Hiç bilenle bilmeyen bir olur mu?," "Cahil ne kendi eksiğini görür, ne de öğütlere kulak asarmış öğretmenim. Biz sensiz yetim, biz sensiz öksüz. Tüm sevgisini bize veren, şefkat kanadını geren annemiz, babamız, sırdaşımız, dert ortağımız olur musunuz? Biz sensiz derdimizi kime açalım. "Derdini söylemeyen derman bulmazmış öğretmenim.
Geleceğin ilim adamları, devlet adamları, komutanları ve sanatkarları olacak bizleri okul denilen gülşeninde akla ve pakla. Bize gül yanaklarında gülmeyi, bal dudaklarında konuşmayı, zarif parmaklarında yazmayı, yücelerin yücesini^ sanatların en incesini öğret. Öğret ki uzayda dolaşayım. Uçaklar uçurup derin sularda gemiler yüzdüreyim. Yalçın dağlar, kızgın çöller, nice engeller aşarak bilinmemiş cevherleri keşfedeyim ve işleyerek şekillendireyim. Beni öyle deryalara daldır ki, inci mercan derleyeyim. Ülkeme ve tüm insanlığa barışı, huzuru ve saadeti vereyim. Milletimizin geleceği, varlık ve bekamızın güvencesi- sin. Bize el ver. El ver ki güçlü, ileri ve mutlu yarınlarımız olsun.
Sakın yorulma! Koş sınıftan sınıfa, koş okuldan okula. Binlerce çiçekle kol kola ol. Her birisi yediveren gül olsun. Unutmayın ki bütün çiçekler size muhtaç öğretmenim.
Geleceğin aydınlığının ışıdığı o ak ellerinizden hürmetle öperim.
* * *