Makale

Hayat ve Ötesi

HAYAT VE ÖTESİ

Bir ömür akıp gitti, bak, anlık bir düş gibi,
Cilveli aşüftenin yüzünde gülüş gibi.

Şöyle durup bakınca, geçip giden maziye.
Sürürüm ve kederim denk düşmez teraziye.

Dün doğdun, bugün varsın, kim bilir belki yarın.
Ya sonra; ah bir bilsen, var mı acep zamanın?

Geçen gitti ömürden, gelecek de geçecek.
Harcadığın sermayen, günü gelip bitecek.

Öyleyse neden bu hırs, bu ihtirasın niye,
Koş, koşuştur, çabala, ne yüklersin gemiye.

Gemi yol alıp gider, o musalla taşından.
Koyarlar mı içine, başka bir şey. naaşından.

Toplanarak dostların, etrafında kabrinin.
Okurlar huşu içre, ayetleri “Yasin”in.

En son görevdir artık, yaptıkları bu hizmet,
Ayrılırlar mezardan, Hak’tan dileyip rahmet.

Tek başınasın orda, cihan ardında kalmış.
Meğer ölümmüş gerçek, hayat ise yalanmış.

Var mı bunu tatmayan, gelip de şol cihana?
Hepimiz O’ndan geldik, varacağız divana.

Harun ÖZDEMİRCİ / D.İ.B. Müfettişi